«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) طعامی است و آن چنان باشد که خرما را با روغن و پینو(1) آمیخته بشورانند و تخم خرما را از آن دور کنند و گاه عوض پینو، پست ریزند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). چنگالی و آن حلوایی باشد که از روغن و کعک و شیر و جز آن کنند. (یادداشت مرحوم دهخدا). || امر ردی نامحکم. (اقرب الموارد) (منتهی الارب): گویند: هذا الامر حیس. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || در مثل گویند عاد الحیس بحاس؛ ای عادالفاسد یفسد. و اصل مثل اینست که زنی مردی را در فجور دیده سرزنش کرد و دیری نگذشت که مرد آن زن را در همچنان فجور دید. (منتهی الارب). و این مثل است برای کسی که روش خود نیکو گرداند و سپس به بدی گراید. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || (مص) حیس ساختن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || تافتن رسن را. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || آمیختن. (منتهی الارب). مخلوط کردن. (از اقرب الموارد). || نزدیک شدن هلاک. (منتهی الارب). و به این معنی بطور مجهول استعمال شود. (از اقرب الموارد). (1) - کشک.