خا

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرخم) خای نعت فاعلی از خائیدن خاینده، آنکه چیزی را بخاید: شکرخا انگشت خا رجوع به خائیدن شود (|| اِ) گوی را گویند که آبهای کثیف چون آب مطبخ و زیرآب حمام بدانجا رود( 1) (برهان) (آنندراج) (جهانگیری) پارگین (ناظم الاطباء) Egout - (1).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر