«لغت نامه دهخدا»
[تَ مُلْ اَ] (ع اِ مرکب)آنکه ولایت بدو ختم شده است ولی بزرگی که پس از او کسی بدان درجه از ولایت نخواهد آمد لقبی است که صوفیان بزرگان خود را دهند.