خاتمت بین

«لغت نامه دهخدا»

[تِ مَ] (نف مرکب) آنکه پایان کار را بیند نگرندهء عاقبت عاقبت بین.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر