«لغت نامه دهخدا»
[نِ مَ] (اِخ) بقعه ای است در سمت جنوبی شیراز و بقلیل مسافتی دور از شهر و ام کلثوم بنت اسحاق کوکبی بن محمد بن زیدبن حسن بن علی بن ابی طالب(ع) در آن مدفون است گویند آن سیّدهء مکرمه از تعدی بعضی خلفا بشیراز آمده و از بیم قتل و غلب در خانهء شیخ احمدبن حسین که از عباد شیراز بوده اقامت گزیده پنهان شد جوقی از ظلمه برحالش وقوف یافته از پیش تاختند ( آن مظلومه بچاهی در افتاد و وفات یافت و همان موضع مزار کثیرالانوارش شد (آثارالعجم فرصت ص 458.