خارتاتاری

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)( 1) گیاهی است که تمام آن را خارهای بسیار فراگرفته و نهنج آن شبیه بگل گندم است جنس آن Carduus - (1) ( بسیار زیاد و در نقاط خشک میروید (از گیاه شناسی تألیف گل گلاب ص 261.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر