«لغت نامه دهخدا»
[رِ جَ] (اِخ) ابن حذافه بن غانم بن عامربن عبدالله بن عبیدبن عویج بن عدی بن کعب بن لؤی و مادرش فاطمه بنت عمروبن بحیره العدویه بوده است او یکی از شجعان عرب است و به هزار سوار بشمار می آمده است و از مسلمینی است که پس از فتح مکه قبول اسلام کرد عمر بن خطاب او را بکمک عمروبن العاص برای فتح مصر فرستاد و او شاهد فتح مصر بود و در شبی که توطئه بر قتل عمروبن عاص شده بود او آنشب بجای عمروبن عاص نماز می خواند و او را عمروبن بکر خارجی که مأمور قتل عمروبن عاص شده بود بقتل رساند از وی حدیث واحدی در وتر نقل شده است (الاصابه ج 2 ص 84 ) (الاعلام زرکلی ج 1 ص 282 ) (کتاب ( حسن المحاضره فی اخبار مصر و قاهره جزء اول ص 89 ) (عقدالفرید ج 3 ص 265 ) (عقدالفرید ج 5 ص 120.