«لغت نامه دهخدا»
[رِ جَ] (اِخ) ابن عمرو حلیف آل ابی سفیان ابن منده از طریق عبدالحمید بن جعفر حلیف ابی سفیان بودن را در بارهء او روایت کرده است ولی صواب آن است که ابن بهرام از شهربن حوشب حلیف بودن را نقل کرده است چه او می گوید: خارجه بن عمرو (آن خارجه بن عمرو که حلیف ابی سفیان در جاهلیت بوده است) گفت از رسول الله (ص) در وقتی که بین دو قسمت رحل بود، شنیدم که فرمود: نه برمن و نه بر فردی از اهل بیت من صدقه حلال نیست ابن منده می گوید فریابی بخطا افتاده و نام این شخص را خارجه بن عمر گفته است در حالیکه نام او عمروبن خارجه است ابن حجر گوید جناده بن المفلس نیز از او تبعیت کرده است چه ( او هم خارجه بن عمرو ضبط کرده است (الاصابه جزء دوم ص 85.