«لغت نامه دهخدا»
[خَ سَ] (اِ مرکب) خاری باشد سه پهلو بهترین آن بستانی بود و آن را مغربیان حمص الامیر خوانند معتدل است و آن را در جای که کک بسیار باشد بیفشانند همه بمیرند (آنندراج) (برهان قاطع) نام نباتی است که در خرابه ها و نزدیک آبها می روید شاخه های آن بر روی زمین پهن شود و خار آن چون بر پای پیل رود فریاد برآورد و در دواها بکار برند (انجمن آرای ناصری) گیاهی است که دارای ساقه های دراز و چترهائی کم گل و دانه هائی است که برجستگیهای روی آن بصورت خارهای کوچک و منحنی در آمده و به لباس می چسبد (گیاه شناسی حسین گل گلاب ص 236 ) بستیباج شکوهنج شکوهج || تخمی است خاردار که بدواها بکار آید (فهرست مخزن الادویه) (بحر الجواهر) رجوع به خسک شود || خَنجَک و آن خاری باشد سه پهلو از آهن که در روز جنگ برای مجروح شدن دست اسبان در میدان ریزند و چنانکه گفته اند : خسک در گذرگاه کین ریختند نقیبان خروشیدن انگیختند(از آنندراج) حَسَک.