«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) خارستان این کلمه مرکب از خار و سان است چون بیمارسان بمعنی بیمارستان و شارسان بمعنی شارستان رجوع به فرهنگ شاهنامهء ولف شود، خارستان : خردمند مردم از آن شارسان گزیده بهامون یکی خارسان فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج 1 ص 209 نمرهء 1435 ) برآورد پرمایه ده شارسان شد آن شارسانها کنون خارسانفردوسی برفتند شادان بدان شارسان کجا گشته بود آنزمان خارسانفردوسی اگر تو بکوبی در شارسان بشاهی نیابی مگر خارسانفردوسی همان خارسان این سرای سپنج که هم ناز و گنج است و هم درد و رنج فردوسی نگه کرد جائی که بد خارسان از او کرد خرم یکی شارسانفردوسی من از بهر ایشان یکی شارسان بر آرم به بومی که بد خارسانفردوسی بگشتند برگرد آن شارسان که بد پیش از آن سربسر خارسانفردوسی بپیش اندر آمد یکی خارسان پیاده ببود اندر آن کارسانفردوسی بساشارسان گشت بیمارسان بسا گلستان نیز شد خارسانفردوسی|| ویرانه : که توران زمین را کنند خارسان نماند برین بوم و بر شارسانفردوسی چنان شد دژ و بارهء شارسان کزین خود نه بینی بجز خارسانفردوسی همی گشت برگرد آن شارسان بدستی ندید اندر آن خارسانفردوسی.