«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) نام دهی است نزدیک بسطام از لطائف (غیاث اللغه) رجوع به خرقان شود : رفت درویشی ز شهر طالقان بهر صیت بوالحسن تا خارقان مولوی (مثنوی) بوی خوش آمد مراو را ناگهان در سواد ری ز حد خارقان مولوی (مثنوی).