خارقان

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) نام دهی است نزدیک بسطام از لطائف (غیاث اللغه) رجوع به خرقان شود : رفت درویشی ز شهر طالقان بهر صیت بوالحسن تا خارقان مولوی (مثنوی) بوی خوش آمد مراو را ناگهان در سواد ری ز حد خارقان مولوی (مثنوی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر