خارکنان

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (نف مرکب، ق مرکب) در حال خار کندن : کف چرخ زنان بر می، می رقص کنان در دل دل خارکنان از رخ، گلزار نمود اینک خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر