خار مهک

«لغت نامه دهخدا»

[رِ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)صاحب فرهنگ ناظم الاطباء آن را خارْمَهک نیز ضبط کرده است حشیشی است کوهی که در سنگستان روید و بهترین آن سبز باشد گرم و خشک است در سوم گویند اگر قدری از آن در زیر بالین طفلی که از دهن او آب رفته باشد بگذارند بر طرف شود و آن را به عربی شوکه العربیه و شکّاعی خوانند (آنندراج) (برهان قاطع) یکنوع گیاهی است (ناظم الاطباء) گیاهی است که روستائیان برای شکسته بندی نیز آن را بکار می برند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر