خازگن

«لغت نامه دهخدا»

[گِ] (ص مرکب) وَسِخ چرک دَرِن منه: ثوب درن؛ جامهء خازگن (مهذب الاسماء ||) خاز گوش چرک گوش.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر