«لغت نامه دهخدا»
[شَ] (اِ مرکب) صندوقچهء زنان را گویند که در آن ریز و پیز و خرد و مرد و چیزها نهند و دخلدان استادان بقال و نانبا و آش پز و امثال آن را نیز گفته اند و آن ظرفی باشد که قیمت آنچه فروخته شود در آن گذارند و صندوقی را نیز گویند که نان در آن گذارند (برهان قاطع) (آنندراج) رَکوَه صندوق (صحاح الفرس) تبنگو (صحاح الفرس).