«لغت نامه دهخدا»
[خاصْ صُل خاص ص](ع اِ مرکب) گروهی که در سیر و سلوک ببالاترین مقام رسیده اند : پس علم الیقین بمجاهدت و عین الیقین بمؤانست و حق الیقین بمشاهدت بود و این یکی عام است و دیگر خاص و سدیگر خاص الخاص واللهاعلم بالصواب (کشف ( المحجوب هجویری چ ژوکوفسکی ص 497 و 498.