«لغت نامه دهخدا»
[خاصْ صَ / صِ خُ صَ / صِ] (ص مرکب) دوستی سخت از دل یگانه با کسی یگانه بودن [ در تداول عامیانه ] : فلانی دوست خاصه خلاصهء او بود، یعنی فلانی دوست بسیار نزدیک او بود.