خاطر برداشتن

«لغت نامه دهخدا»

[طِ بَ تَ] (مص مرکب) از فکر کسی و چیزی بیرون آمدن از خیال کسی منصرف شدن قطع علاقه از کسی کردن : خاطر از مهر کسان برداشتم از بهر تو چون ترا گشتم تو خود خاطر ز ما برداشتی سعدی (طیبات).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر