«لغت نامه دهخدا»
گوید: در روزمره « خیرالمدققین » : [طِ نِ] (ن مف مرکب) مرکوز ذهن مرکوز خاطر خاطرنشین صاحب فرهنگ آنندراج آرد پس اگر گفته شود مث این عبارت که: اگر چه بدیدهء « فتنه نشان » : مستعمل میشود چنانکه بگویی « نشانده شده » بمعنی « نشان » « خاطرنشین » ارباب معنی شده است این جا بمعنی نشاننده مناسب نمی نماید بلکه بمعنی « خاطرنشان » بصیرت این منظور شده و مرقوم و مرتسم ضمیر میتواند شد و چون « نشان خاطر » بمعنی علامت و رقم اراده کرده شود بمعنی « نشان » مستعمل گردیده اگر بمعنی نشانندهء خطره اراده کنند هم « خاطرنشان » خطره در ضمیر خطورکننده می باشد بر وی اطلاق خاطر می توان کرد اگر میشود چه هر گاه در دل آدمی بسبب استعلام امری تردد واقع شود چون کسی آن را از حقیقت آگاه سازد آن آگاهی دادنش نشانده شده » می فرماید: بهتر آن است که در اینجا بمعنی « سراج المحققین » نشانندهء تردد و خطرهء اضطراب قلب وی می گردد و است که اسم فاعل است و بمعنی مفعول « پرور » بمعنی زرنشانده شده در چیز دیگر و نظیر این لفظ « زرنشان » باشد چنانکه « در خاطر است و « تأمل » آنندراج) صاحب غیاث اللغات آرد: در معنی این لفظ ) « سایه پرور » و « خانه پرور » و « نازپرور » مستعمل میشود: چون باشد و این مناسب نمی نماید مگر بجایش خاطرنشین مستعمل شود بدانکه اگر نشان بمعنی علامت و « نشانندهء خاطر » معنی این « خاطرنشان » رقم اراده کنند معنی نشان خاطر بمعنی منقوش خاطر باشد یا آنکه آنچه در ضمیر خطور کند آن را خاطر گویند اگر گویند درست شود چه گاهی بسبب عدم دریافت چیزی تردد باشد چون از حقیقتش آگاه شود « نشاننده خاطرات و تفکرات » بمعنی آن آگاهی نشانندهء تردد و اضطراب می گردد (غیاث اللغات) : محمودیان لختی خبر یافتند از حال این دو کدخدا آغازیدن ایشان را نواختن و چیزی بخشیدن و برنشاندن و خاطر نشان کردن (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 219 ) بنازم چشم مستی را که هر ساعت به هشیاری کند خاطرنشانم معنی لفظ مروت را ظهوری (از آنندراج) ز صبح صادق اگر پیرهن کنم در بر صداقتم بتو خاطرنشان نمی گردد صائب (از آنندراج) تمیز عاشق و اهل هوس نمی داند بجان خویش که خاطرنشان ناز کنی فیاض (از آنندراج) پایهء اخلاص من خاطر نشان شاه باد همچنان کاخلاص شه خاطرنشان آفتاب عرفی (از آنندراج) می کرد شرح تیزی پیکانت آصفی تیر تو کرد این همه خاطرنشان مرا آصفی (از آنندراج).