خاک انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص مرکب)پنهان انداختن در خاک چیزی که بدزدی رفته تا دزد رسوا نشود خاک اندازان و خاک ریختن نیز گویند و این در هندوستان مرسوم است (آنندراج) رجوع به خاک انداز شود : گفتمش دزدیده ای دل را و خون کردی جگر گفت سیفی خاک ریزم گر بمن داری گمان سیفی بدیعی (از آنندراج) خاک بر هر طرف تودهء افلاک انداز نشود یافته آن گم شده بی خاک انداز ملاطغرا (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر