«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ] (اِ مرکب) گرد و خاشاک که از رُفتَن صحن و جا پیدا می آید (غیاث اللغات) (آنندراج) دم جاروب مطلق فضول از خاک و خاشاک و غیره آشغال خُمامَه (منتهی الارب) سُباطَه (منتهی الارب) (دهار) سُفارَه کُناسَه قُمامَه حُواقَه کبأ (منتهی الارب) : تا کند خاکروبهء تو عبیر جیب گردیده دامن نسرین ظهوری (از آنندراج).