خاکستر

«لغت نامه دهخدا»

[کِ تَ] (اِخ) نام محلی است در خراسان در تعلیقه بر تاریخ بیهقی (تصحیح و تحشیهء فیاض و غنی) در صفحهء 696 چنین آمده: در خراسان دو محل به این نام یکی خاکستر معروف به خاکستر لاین که در کوههای سرحدی شمال خراسان واقع است دوم محلی است در پائین ولایت شهر مشهد در سر راه هرات و سرخس که رباط خاکستر هم نامیده میشود ظاهراً خاکستر در این داستان بیهقی محل اخیر است : مرا سبکتکین دراز گفتندی و بقضا سه اسب خداوندم در زیر من ریش شده بود چون بدین خاکستر رسیدیم اسبی دیگر زیر من ریش شد (تاریخ بیهقی چ فیاض و غنی ص 202 ) صاحب کتاب اخبارالدوله السلجوقیه در ذیل محاربهء سلطان عضدالدوله ابی شجاع الب ارسلان بن داودبن میکائیل بن سلجوق با ملک قطلمش بن اسرائیل و ظفر یافتن بر او بانی رباط خاکستر را سوتکین ذکر می کند و این سوتکین منشأ و مولدش نیز از خاکستر بوده است (تاریخ اخبارالدوله السلجوقیه ص 30 ) حمدالله مستوفی در نزهه القلوب از دهی بنام خاکستر نام می برد و فاصلهء آن را از مواضع ما قبل و ما بعدش چنین تعیین من نیشابور الی سرخس: از نیشابور تا دیه باد هفت فرسنگ راه هری از اینجا بدست راست جدا میشود و از دیه باد تا دیه » : می کند شاید این خاکستر یکی از آن خاکسترها باشد (از نزهه القلوب « خاکستر پنج فرسنگ، ازو تا رباط سنگ بست سه فرسنگ ( حمدالله مستوفی چ لیدن مقالهء 3 ص 175.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر