«لغت نامه دهخدا»
الحمدلله الذی جعل الموت » : [لِ] (اِخ) ابن عطیه وی گفت: عمر بن عبدالعزیز در وقت وفات، پسرش عبدالملک را چنین گفت ( از سیرهء عمر بن عبدالعزیز ص 270 ) « حتماً واجباً علی خلقه ثم سوی فیه بینهم.