خالد

«لغت نامه دهخدا»

[لِ] (اِخ) بلوی خالدبن عیسی بن احمدبن ابراهیم بن ابوطالب بلوی اندلسی مالکی، مکنی به ابوالبقاء وی به سال 737 ه  ق او این کتاب را بهنگام سفر خود به مشرق نگاشت و آن مملو از فوائد و « تاج المفرق فی تحلیه اهل المشرق » : درگذشت او راست ( فرائد است (از هدیه العارفین ستون 343.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر