«لغت نامه دهخدا»
[لِ دِ عَ] (اِخ) وی از حسن و ابن المنکدر و جز این دو حدیث روایت میکند و از او سلم بن قتیبه حدیث دارد عمروبن علی او را طرد و دارقطنی تکذیب کرده است ابن حبان میگوید: او سارق حدیث بوده و از کتب مردم نقل حدیث میکرده است فلاس میگوید: از یزیدبن زریع شنیدم که میگفت: بنزد من سقوطم از این مناره هر آینه گواراتر از حدیث کردن از خالد است باز فلاس حدثنا » : میگوید: از ابوقتیبه شنیدم که میگفت: نزد خالد عبد آمدم و او درجی بیرون آورد و شروع به خواندن حدیث کرد و میگفت و او آن را محو کرده « حدثنا هشام بن حسان » ناگاه درج از دست او بر زمین افتاد و چشم من بر آن افتاد دیدم بر آن نوشته « الحسن شرم « حدثنا هشام » است به او گفتم: این چیست؟ او گفت: من و هشام با هم بودیم گفتم: تو با هشام با هم بودید و بعد تو نوشتی بر تو باد! مبارک بن فضاله گفت: من خالد عبد را هرگز نزد حسن ندیدم ابن عدی او را قدری و بصری میداند (از لسان المیزان ( ج 2 ص 393.