خالدی

«لغت نامه دهخدا»

[لِ] (اِخ) زنجانی صدرالدین احمد خالدی زنجانی، معروف به صدر جهان وی در زمان گیخاتو به صدارت رسید این پادشاه و « چاو » وزیر بسیار مسرف بودند و بر اثر اسراف آنها خزانه رو به تهی گذارد و برای ترمیم خزانه ناچار به انتشار پول کاغذی بنام شدند و به جهت جریان چاو اولًا کارخانه هائی در ولایات ایجاد و ثانیاً با وضع قوانین استعمال فلزات قیمتی را تا سرحد امکان منع کردند پس از این عمل چاو انتشار یافت و صدر جهان تا حکومت بایدوخان بر مسند صدرات تکیه زد و در این دور جمال الدین دستجردانی بجای او نشست، و او از این مسند خلع شد (از سعدی تا جامی تألیف ادوارد برون ترجمهء علی اصغر حکمت صص 39 41 ) و نیز رجوع به ص 305 کتاب دستور الوزراء و الکتاب و رجوع به صدرالدین احمد خالدی و تاریخ مغول تألیف اقبال - ص 247 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر