خالفه

«لغت نامه دهخدا»

[لِ فَ] (ع ص) زن گول زن احمق (آنندراج) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) منه: امراه خالفه ج، خوالف || رجل خالفه؛ مرد بسیارخلاف کثیرالخلاف (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء)( 1 ||) سخن تباه خطا (|| اِ) زن (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) کدبانوی خانه (مهذب الاسماء ||) ستون که جانب پسین خیمه و خرگاه باشد (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء||) امت باقیماندهء بعد امت گذشته || شخص ناشناخته شخص غیرمعروف: ماادری ای خالفه هو؛ ندانم کدام کس است او (منتهی در اینجا برای تأنیث نیست و برای مبالغت است، نظیر: به چاه زمزم شاشیدن « تاء » - ( الارب) (ناظم الاطباء) ( 1.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر