«لغت نامه دهخدا»
[لُ] (اِ) مار که بعربی حَیَّه خوانند (برهان قاطع) مار که بگزندگی معروف است (انجمن آرای ناصری) مار (فرهنگ جهانگیری) (آنندراج) : همیشه تا بر اهل خرد محال نماید که خارپشت بود درگه مساس چو خالم مثال خالم بر شکل خارپشت حسودت کشیده پوست ز تن باد و سر درون شکم گم ابن یمین (از آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (جهانگیری).