«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) احمق ابله : یک پخته نی که گویدم ای خام پوستین حور و سریر تکیه بود در ره سعیرسوزنی با او چراغ دولت خصمش نداد نور کآن خام پوستین به ره اندر چراغ کرد سوزنی.