خامط

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع ص) خوشبو منه: لبن خامط؛ شیر خوشبوی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) سقاء خامط؛ خیک خوشبوی (منتهی الارب) (آنندراج ||) شیر یا خیکی که بوی نبق و سیب گرفته باشد (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر