«لغت نامه دهخدا»
[گُ] (اِ مرکب) سخن بیهوده یاوه سخن بی ربط سخن ناسنجیده : به ایران و توران چنان مرد نیست چنین خام گفتارت از بهر چیستفردوسی بدانی که کاریست ز اندازه بیش بترسی ازین خام گفتار خویش (|| ص مرکب) ناسنجیده گوی یاوه گوی بیهوده گوی.