«لغت نامه دهخدا»
[نِ شَ تَ] (مص مرکب) بیصدا نشستن ساکت نشستن : جای آن نیست که خاموش نشیند مطرب شب آن نیست که در خواب رود آیا » : یار و ندیم سعدی (بدایع) -امثال: خاموش نشین و فارع از الم باش || دست از فعالیت بازداشتن اقدام لازم نکردن چون اگر بینی که نابینا و چاه است اگر خاموش بنشینی گناه استسعدی : « جایز میدانی که من در این کار خاموش نشینم.