خان اعظم

«لغت نامه دهخدا»

[نِ اَ ظَ] (اِخ) شمس الدین محمد اتگه از شعرای هندی است صبح گلشن او را چنین یاد می کند شمس الدین محمد اتگه متخلص به خان اعظم شوهر ماهم مرضعهء اکبر پادشاه است از امراء والادستگاه و بالاجایگاه همایون پادشاه است و دمی که همایون پادشاه از شیرشاه منهزم شد بقصد عبور خود را بدریای گنگ زد و مشرف بغرق بود بدستگیری شمس الدین محمد اتگه از آن ورطهء هلاک خلاص رونمود از این حسن خدمت همایون پادشاه یوماً فیوماً در منزلتش می افزود تا آنکه در عهد اکبری بکمال عظمت و جلالت رسید آخر کار از دست ادهم خان بسردیوان در دوازدهم رمضان سنهء 969 ه  ق شهادت یافت و قاتل هم در قصاص به مقر اصلی خود شتافت قبرش در جوار مزار فیض بار حضرت نظام الدین اولیاء قدس سره است این بیت از اوست: منه ای طفل اشک از خانهء چشمم قدم بیرون که مردم زاده ها از خانه می آیند کم بیرون (از صبح گلشن چ هند ص 150 و قاموس الاعلام ( ترکی ج 3.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر