«لغت نامه دهخدا»
[] (اِخ) نام قلعه ای حصین و رکنی رکین بحدود لرستان بوده است حکومت این قلعه از موارد خلاف بین اتابک تکلهء سلغری و هزارسف و برادران او بود چون اتابک تکله را دفع هزارسف میسر نبود ناچار بمصالحت با هزارسف تن داد و یک چندی نیز اتابک تکله از بیم قتل برادر بدان قلعه پناه برد تا آنکه هولاکو به او امان داد و انگشتری خود را بگرو پیش او فرستاد، و نیز یک چند افراسیاب نام که از پیش لشکر مغولان میگریخت به آنجا پناهید ولی عاقبت قلعهء مذکور بدست مغولان افتاد و افراسیاب مطیع نیز آمده است « خانجشت » 541 و 545 ) این نام بصورت ، مغولان شد (از تاریخ گزیده چ محمد قزوینی ص 539.