خانق

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ع ص، اِ) خفه کنندهء گلو (غیاث اللغات) (آنندراج ||) شعب تنگ شکاف تنگ || کوچهء باریک (منتهی الارب) ||کابوس (بحر الجواهر) جاثوم نیدلان بَختَک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر