«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ پَ] (نف مرکب) آنکه از اسباب خانه توجه میکند (ناظم الاطباء ||) نوکر خدمتکار || مسرف (ناظم الاطباء) کنایه از کسی که هرچه داشته باشد همه را پاک بباد دهد، خواه از آن خود باشد خواه از آن دیگر مقابل خانه نگهدار (از آنندراج) : همه خوشه چینند و من دانه کار همه خانه پرداز و من خانه دارنظامی مجردرو خانه پرداز باش جوانمرد دنیابرانداز باشسعدی (بوستان).