خانه روب

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (نف مرکب مرخم)روبنده و پاک کنندهء خانه تمیزکنندهء خانه || خانه برانداز خانه کن مبذر متلف : زن بچشم تو گرچه خوب شود زشت باشد چو خانه روب شوداوحدی || غارتگر که همه چیز را برد : در آویختش قائد خانه روب زدش بر کف پای بسیار چوب نزاری قهستانی (دستورنامه (||) اِ مرکب) جارو (باصطلاح شمیرانیها).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر