خانه سیاه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص مرکب)خانه سیه خانه خراب (ناظم الاطباء) در محل نفرین گویند خانه اش سیاه : کمال هست قرین با رقیب خانه سیاه چو بلبلی که بزاغش کنند اسیر قفس کمال خجندی (از آنندراج) بهر تو در متاع خود آتش زدیم و هیچ رحمی بحال خانه سیاهی نمی کنی بابا فغانی (از آنندراج) ارباب هنر جمله چو فانوس درین بزم از روشنی دیده و دل خانه سیاه اند وحید (از آنندراج ||) در محل نفرین گویند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر