خانه فروش

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ فُ] (نف مرکب)فروشندهء خانه (شرفنامهء منیری) : می توان گفت که حاجی شده ای بعد طواف خانهء کعبه اگر خانه فروشت بکند حسن بیک رفیع (از آنندراج ||) فروشندهء خانه از مفلسی مفلس (آنندراج ||) دلال || غارتگر خانه روب : ای رایت دولت ز تو بر چرخ رسیده وی چشم وزارت چو تو دستور ندیده ای مردم آبی شده بی پاس تو عمری در دیدهء احرار جهان مردم دیده وی خانه فروش ستم آنرا که برانداخت انصاف تو امروز بجانش بخریدهانوری در چنان خانهء معنبرپوش شد چو باد شمال خانه فروشنظامی || تارک دنیا مجرد (شرفنامهء منیری) (برهان قاطع) (فرهنگ رشیدی) (آنندراج (||) اِ مرکب) اثاث البیت اثاثیه اسباب خانه : ای کرده غمت غارت هوش و دل ما درد تو شده خانه فروش دل ما سرّی که مقدسان از آن محرومند عشق تو فروخوانده بگوش دل ما (منسوب بخیام) حکم من ذاالذی شنیده بگوش زده در پیش حکم خانه فروشسنائی دل خانه فروش نام و ننگم زد دلبر ز تتق بدر نمی آید انوری و این دولت نمای دل دشمن اعنی حرص که دندان در شکم دارد او را در نفس خود راه مده که چون درآید تا خانه فروش عاقبت تمام نروبد بیرون نرود (مرزبان نامه) دیری بود تا ظلمهء روزگار خانه فروش استظهار من زده بودند و من از دست نهب و نهیب تاراج ایشان لیس فی البیت سوی البیت برخوانده (مرزبان نامه) حلقه زن خانه فروش( 1) توایم چون در تو حلقه بگوش توایم نظامی ( 1) - ن ل: خانه بدوش و در این صورت شاهد نخواهد بود (مخزن ( الاسرار ص 10.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر