خانه گیر

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ مرکب) بازی چهارم از هفت بازی نرد( 1) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (شرفنامهء منیری) (غیاث اللغات) : گفتی که ز خانه ناگزیر است این نرد نه نرد خانه گیر استنظامی مهرهء خواجه خانه گیر شده همبساطش گرو پذیر شده نظامی || جانوری است شبیه به عنکبوت که لعاب او مردم را هلاک سازد و به عربی رتیلا خوانند (برهان قاطع (||) نف مرکب) گیرندهء خانه (شرفنامهء منیری) : عشقت چو در سراچهء دل خانه گیر شد زین پس برون رود خرد از روی اضطرار ابن یمین ( 1) - هفت بازی نرد ناظم الاطباء) درین سه بیت هر هفت بازی آمده است: فارد ) « منصوبه » « هزاران » « طویل » « خانه گیر » « ستار » « زیاد » « فارد » : بدینقرارند ز عقل ماند و عدویت که کم زیاد در معرضت ستاده مقید ز ششدر است گو راه خانه گیر و حکایت بکن طویل با آنکه صد هزار کسش چون تو چاکر است منصوبهء حیل نتوان باخت با کسی کز جاه کعبتین سپهرش مسخر است سلمان (از شرفنامهء منیری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر