«لغت نامه دهخدا»
1) - در حاشیهء برهان ) ( 1) (اِخ) نام همای دختر دارا( 2) باشد (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری)( 3 ) شناخته نشد و ظاهراً مراد « هما » آمده است ( 2) - این « هما » معرب و مبدل « خمانی » به این معنی مصحف « خانی » قاطع کلمهء و هی » : نام دارد و تاریخ گزیده او را چنین معرفی میکند « داراب » صاحب برهان همای معروف دختر بهمن بوده است که پسرش شمیران بنت بهمن بحکم وصیت پدر پادشاه شد، از پدر حامله بود وضع حمل بپسری شد حب شاهی برمهر پسر غالب آمد او را در صندوقی نهاد و به آب انداخت گازری آن صندوق بگرفت و پسر را داراب نام نهاد و بپرورد چون بسرحد بلوغ رسید گوهر پادشاهی بکار آمد سر بکار گازری در نمی آورد، بسلاح ورزی مشغول شد با لشکری که مادرش بجنگ رومیان فرستاد ضم شد امیر لشکر در راه از او آثار دولت مشاهده کرد چون بروم رسیدند او مردی بسیار کرد امیر لشکر احوال او با همای تقریر کرد همای تفحص احوال او واجب دانست چون محقق شد پسر اوست پادشاهی به او تسلیم کرد و خود کرانه گزید مدت پادشاهی « همای بیست و دو سال، از آثار او هزار ستون اصطخر است که اسکندر آنرا خراب کرد و شهر سره که اکنون جربادقان می خوانند (3) « دارا » است نه « داراب » از عبارت تاریخ گزیده بر می آید که اولًا نسبت مذکور در برهان قاطع صحیح نیست و ثانیاً منتسب الیه آمده است « داراب » - در فرهنگ جهانگیری این نام.