«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (اِ) مخفف خداوند است که صاحب و بزرگ خانه باشد( 1) (از برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 360 ) تا دیگر باره بهزیمت شدند و خلقی بسیار از ایشان کشته شدند و آنکه ماند بگریخت و خاوند دیهه نرشخ زنی بود شوی او را شرف نام بود و او سرهنگ ابومسلم بود (از تاریخ بخارای نرشخی ص 84 ) -امثال: کالای بد بریش خوانند (آنندراج) (انجمن « محددالجهات » خاوند || محدد که از حدود باشد (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) فلک نهم که به عربی است لیکن « صاحب » به معنی « وند » و « خانه » مخفف « خا » آرای ناصری) (ناظم الاطباء) ( 1) - صاحب غیاث اللغات گوید که به معنی مطلق صاحب آمده است « خاوند ».