«لغت نامه دهخدا»
"[یِ پَ]( 1) (حامص مرکب) خاصیت چکش خوری و آن خاصیتی باشد مر فلزات را که در زیر چکش اجزاءآنها از هم نمی گسلد (egaletraM ,etilibaellaM - ( و فرو نمی ریزد، مگر آنکه از حد معینی، که برای هر فلزی مشخص است درگذرد 1."