خایه قوچی

«لغت نامه دهخدا»

[یَ / یِ] (اِ مرکب) نوعی آوند از شیشه که بن مخروط گونه دارد و بر زمین نایستد و آنرا بپهلو خوابانند، قسمی شیشهء عرق مسکر را گویند قسمی شیشهء کوچک: یک خایه قوچی عرق.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر