خبابره

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بِ رَ] (اِخ) نام طایفه ای است که از اولاد جبله بن سواد( 1) بوده اند (از ناظم الاطباء) ( 1) - جبله بن الحارث بن ثعلبه بن عمرو الغسانی پادشاه جاهلی از ملوک غسانیان و از حکام بادیهء شام در زمان جاهلی است رجوع به اعلام زرکلی چ 1 ج 1 ص 177 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر