خبازی نیشابوری

«لغت نامه دهخدا»

[خَبْ با یِ نِ]( 1) (اِخ)نام یکی از شعرای متقدم و از شاعران دوران سامانی است در مجمع الفصحاء جلد اول شرح حال او چنین از استادان قدیم و سخنگویان زمان آل سامان، در نظم سخن پارسی متفرد و معاصر استاد عمارهء مروزی و ابوالمؤید » : آمده است بلخی و رودکی و کسائی و دقیقی و اعجمی و طخاری و جویباری و ابوالعباس بن عباس رنجی و ابوالمثل بخاری و بنت کعب قزداری و شهید بلخی و دیگران بوده( 2) از اشعارش چیزی در میان نمانده و وفاتش در سنهء 342 ه  ق این دو بیت از اوست: می بینی آن دو زلف که بادش همی برد گویی که عاشقی است که هیچش قرار نیست یا نه که دست حاجب سالار لشکر است کز دور 1) - عوفی در لباب الالباب شرح حال این شاعر را چنین شرح داده ) ( مینماید کامروز بار نیست (از مجمع الفصحاء چ 1 ج 1 ص 9 است: خبازی نیشابوری بفضل و هنر نان خبازی پخته و در فضل بمعیار هنر سفته ( 2) - هدایت در مجمع الفصحاء این اسامی را از چهار مقاله برداشته منتها با اغلاط زیاد و معلوم نیست او تاریخ 342 ه  ق را از کجا آورده این مطلب نیز مورد توجه دکتر معین در حواشی چهارمقالهء عروضی واقع شده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر