«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) چاردیوار سرگشاده که شبانان گوسفندان در آن کنند (از آنندراج) (از انجمن آرای ناصری ||) خفه کردن گلو فشردن : خدنگش بیشه بر شیران کند تنگ کمندش دشت بر گوران خباکادقیقی.