«لغت نامه دهخدا»
[خَ جَ] (ع ص، اِ) مرد فرو هشته گوشت کلان شکم المسترخی العظیم البطن( 1) (از متن اللغه) ج، خُباجِر ( 1) - در منتهی الارب آمده است محتملًا یکی مصحف دیگری است « خبجر » و در متن اللغه « خبخر » این کلمه.