خبردهنده

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ دَ / دِ هَ دَ / دِ] (نف مرکب) آنکه خبر دهد آنکه کس دیگر را از خبری بیاگاهند : خبر دهنده خبرداد رای را که ملک سوی تو آمده راه گریختن بردارفرخی تا طلوع صباح شیب کی خبر دهندهء وداع حیات است (سندبادنامه ص 31 ||) آنکه خبر مرگ دهد ناعی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر