«لغت نامه دهخدا»
[خُ زَ اَ رُ ی ی] (اِخ) نصربن احمدبن نصربن مأمون بصری مکنی به ابوالقاسم و معروف به خبزارزی شاعر امی عرب و صاحب آوازه بزمان حیات خود بود او در بصره دکان نان برنج پزی داشت و غزل نیکو می سرود و خلق زیاد بدکانش می آمدند و شعرش می شنودند و بحال او شگفتی می کردند ابن لنکلک شاعر نیز برای شنیدن شعر وی به دکان او می آمد و سرانجام دیوانی برای او جمع آوری کرد: خبزارزی مدتی ببغداد سکنی گزید و اخبار ظریف و زیادی از او مروی است( 1) رجوع به اعلام زرکلی ج 3 ذیل است که عمل خرید و فروش نان و برنج می باشد (از انساب سمعانی) « خبزارز » نصربن احمدبن نصر شود ( 1) - این نام منسوب به ابن ندیم در الفهرست او را شاعر رقیق اللفظ و غیر بصیر بصناعت شعر می آورد و می گوید اشعارش نزدیک به سیصد ورقه است.